Wij zijn Tom en Joline, de initiatiefnemers en beheerders van “Niet klappen maar lappen”.

Wat goed dat jullie op de site kijken!

Tom

Ik ben met nietklappenmaarlappen.nl gestart om de oneerlijkheid in de waardering in de zorg  op de agenda te krijgen in Den Haag. De hoge werkdruk en onderwaardering in de zorg zijn een structureel maatschappelijk probleem dat al jaren gaande is. De Premier stimuleert het klappen voor de zorgmedewerkers en noemt deze groep steenvast “helden”. 

Maar dat is geen eerlijke waardering op het moment dat je deze ”helden” geen eerlijke beloning bied voor het belangrijke werk dat zij doen. Het onderwijs krijgt de mogelijkheid om scholen dicht te gooien als druk middel voor een beter CAO. Zorgpersoneel kan niet zomaar haar patiënten in de steek laten. Tijdens de CAO ziekenhuis onderhandelingen in 2019 kreeg het ”stakende” zorgpersoneel verrassend weinig aandacht van de media. Het semi-staken van het zorgpersoneel heeft nooit voor maatschappelijke problemen gezorgd zoals bij de leraren staking in het onderwijs en daarom werd er weinig aandacht besteed aan deze belangrijke noodkreet van het zorgpersoneel.

Uiteindelijk willen wij allemaal een verpleegkundige naast ons bed als het mis gaat of een verzorgende in het verzorgingshuis van onze opa’s, oma’s of ouders. 

Je kan deze verpleegkundige en verzorgende niet de hemel in prijzen en vervolgens onderbetalen en laten zitten met een te hoge werkdruk.

Het wordt tijd voor een éérlijke waardering voor verpleegkundigen en verzorgenden.

Wat is jouw gezondheid waard?

Teken de petitie

Joline

We kunnen als verpleegkundige niet een ‘off-day’ hebben. We moeten lachen en vriendelijk zijn, ten alle tijden scherp, voorbereid op het onverwachte. We handelen soms letterlijk vóór het leven & vechten letterlijk tégen de dood.  ‘Geen off-day’, ons privéleven staat uit, zodra we ons (witte) pak aanhebben.

Ik had zojuist een vrouw na een thuisbevalling, met spoed vanaf de ambulance, direct door de OK opgereden, wegens levensbedreigend veel bloedverlies. Er was geen tijd te verliezen.

Ik wacht op de partner en de pasgeboren baby, die met eigen vervoer achter de kraamvrouw achteraan komen. Terwijl de lift opengaat, hang ik de telefoon op; het bericht dat mijn oma zojuist is overleden.

Ik slik mijn tranen weg, zet mijn glimlach op en begroet hartelijk de kersverse papa, die met zijn pasgeboren dochter de afdeling opstapt. Ik heb mijzelf uitgezet en doe wat ik moet doen. Ik zorg… voor een ander. Wij zorgen voor de patiënt, voor zijn naasten, maar wie zorgt er voor ons?

Alle initiatieven, ik waardeer het; Nederlanders die massaal klappen voor de zorgverleners, de steunbetuigingen die voor de ramen hangen (hart voor de zorg) en de stoepkrijtboodschappen op straat, om ons kracht bij te staan. Ik waardeer alle bloemen, lekkernijen, verzorgingsproducten en andere giften die massaal uitgereikt worden door burgers en bedrijven.

Ik waardeer het écht, uit de grond van mijn zorghart.
Er wordt gezorgd, dit keer niet voor de patiënt, maar voor ons zorgverleners, er wordt gezorgd voor mij.

 

Maar het wordt tijd voor eerlijke waardering! “Niet klappen maar lappen” is een initiatief die strijd voor een eerlijke waardering voor het zorgpersoneel. Onderbetaald en overbelast dreigen we bijna ten onder te gaan. De werkdruk is hoog, de personele bezetting is laag en er wordt veel van ons verwacht, tegenover een veelte laag salaris.

In de zorg hebben we het grootste percentage ziekteverzuim in verhouding tot andere sectoren en de uitstroom van zorgpersoneel is groot.

Hier moet wat in veranderen! Strijd jij mee?

Kom in contact met ons